Rezerwat "Staniszewskie Błoto"


Rezerwat leśno-torfowiskowy, utworzony w 1962 r. na powierzchni 45,87 ha,
a w 1989 r. powiększony do 130,41 ha.
W skład obszaru objętego ochroną wchodzi rozległe torfowisko
położone w  wytopiskowym zagłębieniu i otaczające je lasy na wysoczyźnie morenowej,
śródleśne torfowisko wysokie, czyli mszar, gdzie miąższość torfu
miejscami przekracza 10 m, zostało uznane jako obiekt ochrony już w 1916 r.
Niestety, prowadzone już od XIXw. jego systematyczne osuszanie
- zakładanie rowów odwadniających i ich pogłębianie doprowadziło do ekspansji
bagiennego boru na powierzchnię bezleśnego pierwotnie torfowiska.
Działalność ta przyczyniła się też do zaniku występujących tu osobliwości florystycznych,
jak żurawina drobnolistna, bagnica torfowa i sześciu gatunków rzadkich torfowców.
Dobrze więc się stało, że granice rezerwatu zostały w ostatnim czasie rozszerzone,
obejmując również jego wysoczyznowe otoczenie.
Obecnie nasza pionierska działalność, polegająca na budowie zastawek drewnianych
na rowach - przeciwdziałających nadmiernemu osuszaniu torfowiska
została wspomożona poprzez budowę dalszych 40-tu zastawek w ramach
europejskiego projektu LIFE -Nature: "Ochrona wysokich torfowisk bałtyckich na Pomorzu". 



W rezerwacie całkowitą ochroną objęte są:
widłak jałowcowy, wrzosiec bagienny i tajęża jednostronna, a ochroną częściową:
bagno zwyczajne, kruszyna pospolita, brodaczka, płucnica islandzka oraz
wiele rzadkich porostów i torfowców.