Łoś - Alces alces

Duże rozmiary - łoś-byk osiąga masę 400-800 kg.
Ma poroże (rosochy) w postaci tyk z długimi odnogami (badylarz)
lub w kształcie łopat z krótszymi odnogami (łopatacz).
U nas częściej spotyka się badylarze.
Łoś-klępa (samica) osiąga masę 300-400 kg.
Suknia łosia jest jednolicie ciemnobrązowa, wzdłuż grzbietu pręga
czasami prawie czarna, nogi (badyle) białe.
Łeb ma wąski, długi z dużą opadającą górną wargą.
Pod łbem na szyi ma narośl tłuszczową z długim czarnym włosem, tzw. brodę.
Ma długie uszy (łyżki), owalne i ruchliwe.
Racice łosia są podłużne, lekko zaokrąglone.

 

Występowanie:
Łoś żyje najchętniej w terenie podmokłym, zarośniętym drzewami i krzewami.
Zamieszkuje także widne lasy z bagnami, torfowiskami i moczarami z dostępem do podmokłych łąk lub zbiorników wody.




 

 

Warto wiedzieć:
Łosie nie są płochliwe, chodzą wolnym, spokojnym krokiem,
mają słabszy wzrok i słuch,
natomiast dobry węch.
Mimo swej masy z łatwością porusza się nawet po gruncie bagnistym, brodzi po mokradłach
i dobrze pływa.
Łosie żyją pojedynczo lub
w małych, rodzinnych
chmarach po kilka sztuk.
Byki tworzą osobne chmary.


 

Łosie w zimie zwykle trzymają się swoich ostoi, ale na wiosnę i w jesieni przemierzają nieraz dalekie odległości,
 w szczególności młode sztuki.
Takie wędrówki łosi-byków zdarzają się głównie w okresie bukowiska (rui).

Żywi się roślinami zielnymi, liśćmi, pędami i korą drzew liściastych,
głównie wierzb, a w zimie także drzew szpilkowych.
Łoś, tak jak inna zwierzyna płowa, buduje co roku nowe poroże,
nawet takie rekordowe, którego masa wynosi 20 kg, a rozłoga 1,5 m.
Poroże to zrzuca w grudniu-styczniu. Regułą jest, że byki im starsze,
tym wcześniej kończą budowę poroża (lipiec) i wcześniej je zrzucają.
Stare byki nawet w listopadzie.