Ssaki na terenie leśnictwa

Ssaki, oprócz nielicznych, np. wiewiórki czy zająca - turysta spotyka i obserwuje
z reguły znacznie rzadziej niż ptaki.
W przypadku dużych, z reguły łownych ssaków, powodem tego stanu rzeczy
jest ich znaczna płochliwość i skryty, nocny tryb życia.
Taki tryb życia jest zresztą właściwy również wielu drobnym ssakom,
pozwalając im uniknąć zagrożenia ze strony dziennych ptaków drapieżnych.
Im wyżej w ekologicznej piramidzie pokarmowej znajduje się zwierze,
tym mniejsza jest jego baza pokarmowa.
Tym samym - mniejsza musi być także jego liczebność.
Ssaki roślinożerne znajdują w lesie liściastym więcej pokarmu niż mięsożerne,
znajdujące się na końcu łańcucha pokarmowego.
Zrozumiałe więc, że rozmieszczenie zwierząt w lasach nie jest dziełem przypadku,
lecz koniecznością spowodowaną dostępnością pożywienia.
Przykładowo, jeden jeleń, ważący 200kg potrzebuje ok.45ha powierzchni lasów,
aby się najeść. Mięsożerny ryś musi mieć do dyspozycji rewir
wielkości ok.3000 ha, aby się wyżywić.
Jak z tego widać, zwierzęta muszą
odbywać dalekie wędrówki w poszukiwaniu pokarmu.
Nie będę przedstawiał na tej stronie wszystkich ssaków
występujących w Polsce.
Podobnie jak w przypadku ptaków, ograniczę się jedynie do tych,
które można spotkać w okolicach mojej leśniczówki.
Pomijam także wszystkie mniejsze ssaki,
których spotkanie byłoby mało prawdopodobne.
Na niektórych stronach umieściłem także bardziej charakterystyczne głosy zwierząt.