Rudzik - Erithacus rubecula

Jest nieco mniejszy od wróbla.
Ma charakterystyczną figurę  z cienkimi, długimi nogami, 
wypukłą piersią i dużymi wyrazistymi oczami.
Na czole ma rdzawą plamę, która przechodzi na podgardle.
Wierzch i skrzydła oliwkowo szare, spód biały.

Występowanie:
Pospolity i liczny w lasach różnych typów, zwłaszcza wilgotnych
z bujnym runem i podszytem; spotykany także w parkach i ogrodach.

Warto wiedzieć:
Przyjemny, nieco melancholijny śpiew rudzika bywa pierwszym
i ostatnim ptasim śpiewem,
jaki można usłyszeć w wiosenny lub jesienny dzień.
Zaczyna on bowiem śpiewać
o świcie, a kończy o zmierzchu.
Śpiewa od marca do czerwca.
 Duże oczy świadczą o tym,
że rudzik dobrze widzi
w półmroku zarośli,
które zamieszkuje.
Gniazdo buduje zwykle
na ziemi, pod osłoną krzewu
lub roślinności zielnej,
dość często także w nisko położonych półdziuplach, sporadycznie w budkach lęgowych. Zawsze jest dobrze ukryte i niewidoczne z góry.
Często można go zobaczyć na ziemi, kiedy "przykuca".