Makolągwa - Carduelis cannabina

 

 

Jest mniejsza od wróbla, mierzy 12,5-14 cm.
Dla samca w szacie godowej charakterystyczne jest jaskrawoczerwone czoło
i pierś a także szara
reszta głowy i jednolicie brązowy płaszcz.
W szacie spoczynkowej czerwone elementy upierzenia są raczej brązowo czerwone.
 Samica jest delikatnie kreskowana,
ogólnie brązowawa,
ale z brązowoszarym karkiem i bez czerwieni.

 

 

 

 

Występowanie:
Makolągwy gnieżdżą się na terenach otwartych z jałowcami, grupami młodych drzew
 lub żywopłotami, ale także na wrzosowiskach i torfowiskach wysokich,
jak również w górach do granicy lasu.
Często spotykane są też we wsiach i na obrzeżach miast oraz na
zakrzewionych terenach przemysłowych i kolejowych. 
Czarkowate gniazdo makolągwa zakłada często w krzewie jałowca,
głogu lub w małym świerku, nierzadko także w zacisznym miejscu w gąszczu jeżyn.
W Polsce niezbyt liczna.

Warto wiedzieć:
Pokarm jej stanowią nasiona głównie roślin zielnych - zwłaszcza chwastów,
czasem także brzóz, olch i topól, które zbiera z ziemi.
Poza okresem lęgowym często koczują, podobnie jak inne łuszczaki,
grupami rodzinnymi, które w zimie łączą się w większe stada.