Gil - Pyrrhula pyrrhula

 

 Jest nieco większy od wróbla.
Jeden z najładniejszych
ptaków krajowych.
Pierś jaskrawoczerwona (samiec), grzbiet niebieski, skrzydła,
ogon i "czapa" na głowie - czarne,
spód ciała i pręga
przez skrzydła-białe.
Dziób krótki, gruby.

 
Występowanie:
Lasy wszelkich typów,
ale przede wszystkim
bory szpilkowe i mieszane,
poza tym zakrzewione parki,
sady i cmentarze;
przylatuje także do karmników.
W Polsce gniazduje
niezbyt licznie.

Dopiero na jesieni pojawiają się gile przelotne z północy i wschodu.
Do kwietnia w lasach, parkach i ogrodach jest ich bardzo dużo.

Warto wiedzieć:
Wzrost udziału drzew szpilkowych w lasach, moda na sadzenie iglaków w parkach
i ogrodach oraz rozwój wysokich zbiorowisk roślinnych na skrajach lasów
przyczyniły się zapewne do zwiększenia liczebności gila.
Jego niezwykła ufność wobec ludzi (mała płochliwość) ułatwiła mu
osiedlenie się w miastach, w których obecnie coraz częściej się go spotyka.
Wiele par przebywa razem również zimą i możliwe nawet,
że ich związek trwa całe życie.
Śpiew gila jest stosunkowo cichy, toteż łatwo go w rozgwarze
ptasiego koncertu nie usłyszeć.
Śpiewa również samica, co nie jest wśród ptaków zjawiskiem częstym.
Pokarm - głównie roślinny (pąki drzew liściastych, nasiona) oraz owady i pająki.